Over Hilda

Als kind hoefde ik niet zo nodig op de voorgrond. Ik deed liever werk achter de schermen. Zo hielp ik met groot verantwoordelijkheidsbesef mee in het bedrijf van mijn vader. Ik maakte facturen en hield de boekhouding bij. Perfectionist als ik was zocht ik alles uit, tot de balans op de laatste cent sluitend was. Na de Mavo ging ik naar de Middelbare Ondernemersschool, die ik niet afmaakte. Ik ging aan het werk, eerst bij een supermarkt en later bij een administratiekantoor. Daarna maakte ik de overstap naar de Accountancy. Dat mijn mening ertoe deed, mijn eigen waarde, zelfliefde, waren zaken waar ik niet mee bezig was.

Van 2002 tot en met 2018 heb ik mij jarenlang ingezet voor de mensen en financiën van de onderneming in de dienstverlenende adviessector, van mijn man en mij. Mijn taakopvatting was iets van ‘2e viool’. Nog steeds achter de schermen en voorwaardenscheppend. Zorgen dat alles draait. Ik volgde een action learning MBA waarbij ik gedurende de hele studie de mens in organisaties centraal stelde.

Bewust heb ik na de verkoop eind 2018 gekozen voor een half jaar sabbatical. Een moment voor mijzelf om te ontdekken wie ik ben, wat ik wil en kan. Op zoek naar wie ik ten diepste zelf ben, waar ik echt in geloof en waar mijn passie, talent en mogelijk ook mijn roeping en verlangen ligt. Ik heb mogen leren denken en handelen vanuit mijn ‘authentieke zijn’ en te vertrouwen op mijn talenten. Ik mag er in geloven dat ook mijn mening er toe doet.  De verwachting van anderen vind ik nog steeds belangrijk, maar ik wil trouw blijven aan wie ik ben en hoe ik bedoeld ben. Uit ervaring en wat anderen mij teruggeven, weet ik dat dit uiteindelijk het mooiste resultaat oplevert. Ik heb verbinding met mezelf gemaakt en van daar uit is ook mijn verbinding met andere mensen verbeterd. Ik ken de Bron van mijn leven en heb daar vrede in gevonden.

Ik heb ontdekt en ervaren dat wanneer ik een (coachings)wandeling, een inhoudelijke thema-avond of een retraite mag vormgeven, ik werkelijk verschil kan maken in het leven van anderen. Ik merk dat de coaching vanuit mijn hart komt. Daarom heb ik de keuze gemaakt mij te focussen op wat echt mijn hart heeft en mijn verlangen is.

In mei 2019 heb ik Hilda Helpt ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Daarnaast heb ik besloten betekenisvol vrijwilligerswerk te doen in de Sint Willibrordsabdij en in het Leontienhuis.

Waarom?

De twee genoemde vrijwilligersfuncties geven mij veel energie omdat dit plekken zijn waarbij ik vanuit mijn roeping en zielsverlangen (dat is ‘geven en dienstbaar zijn’) herberg [1] kan en mag zijn. Het mooie van deze twee plekken is dat ze voor mij persoonlijk ook een herberg zijn. Hiermee is er een mooie balans tussen geven en ontvangen.

Daarnaast weet ik dat ‘buiten zijn’ energie en vitaliteit geeft, aan mijzelf en de ander.

Vanuit deze roeping mag ik erop vertrouwen dat wanneer ik luister naar wat ik ten diepste verlang te zijn en te doen erop mag vertrouwen dat mijn verlangen in vervulling zal gaan.

Hoe?

Dit realiserende en eerlijk aan mijzelf te hebben toegegeven heeft ertoe geleid dat ik mij wil focussen op wandelcoaching en retraites.

Onderzoeken tonen het positieve effect van begeleiding buiten in de natuur aan. Een moment weg van huis of je werkplek. Beweging doet wat met onze hersenen, evenals de effecten van een natuurlijke omgeving. Door te wandelen kom je in beweging. Je mag letterlijk loslaten, achter laten en afstand nemen. Je mag je waarlijke natuur ontmoeten en daarbij luisteren naar wat jouw Bron tegen je wil zeggen. Je mag gaan ervaren wat stilte met je kan doen.

Thema’s

Ik richt mij op de volgende thema’s:
• Preventief ziekteverzuim en vitaliteit
• Evenwicht in relaties
• Opnieuw vreugde vinden
• Spiritualiteit
• Waarachtig mens

–> lees hier meer over bij “Thema’s”.

———————————————————————————————————

[1] Gedurende mijn sabbatical heb ik geleerd dat ik een ‘herberg’ ben. Dat klinkt misschien raar. In eerste instantie dacht ik dat we ons huis moesten verkopen en een plek zouden zoeken waar ik andere mensen een veilige omgeving kon geven. Tot mijn coach zei: “Maar Hilda, jij bent die herberg!” Toen realiseerde ik mij dat ik voor anderen in een gesprek, door te luisteren en nog meer door te zijn, een herberg ben. Iemand bij wie je tijdens je levensreis binnenloopt, je rugzak afdoet, gevoed wordt, tot rust mag komen, wat dingen uit je rugzak mag achterlaten en andere dingen meekrijgt en je je weg weer vervolgt. En dat ben ik. Zulke contacten heb ik met mensen, van nature. Daarbij komt mijn dienende karakter optimaal van pas. Ik blijf op de 2e plaats, het gaat om de ander. Niets is te gek, alles mag op tafel komen. En voor mij is niets mooier om de reiziger te zien weglopen, nog even omkijkend met een dankbare glimlach. Dus als je het woord ‘herberg’ leest, is dat mijn beleving erbij.